Grote fietsritten en gesponsorde schoenen.

In deze blog een klein verslag van de afgelopen paar lange ritten als voorbereiding voor de 24 uurs tocht die ik volgende week zal gaan maken.

3 weken geleden heb ik voor het eerst met mijn trekkingfiets een ronde van 100km gefietst. Het was een prachtige zondagmorgen en het was heerlijk rustig op de weg. Ik vertrok rond 07:30 en fietste via Nieuwdorp en Heinkenszand richting Goes en van daaruit via Noord Beveland weer terug. De versoepelingen die de afgelopen paar weken zijn doorgevoerd betekend dat de fietspaden weer een stukje voller zijn geworden, maar begin mei was hier nog geen sprake van! De puttertjes vlogen op uit het gras als ik langs reed, en ook de gele kwikstaart ben ik met enige regelmaat tegen gekomen.
Moe maar voldaan kwam ik thuis aan. De rit ging goed, maar het zadel was nog niet perfect, voelde ik al snel.

Op moederdag leek het me een leuk idee om naar Roosendaal te fietsen, en terug. Het was prachtig weer, en er waren al wat meer mensen op de weg. De rit naar Roosendaal ging goed, al was het niet zo makkelijk om 70 kilometer tegen de wind in te fietsen. Het zonnetje was behoorlijk fel, dus bij aankomst stonden de wielermouwtjes op mijn armen. Na een paar uur kletsen en friet met biefstuk fietste ik rond 19:00 weer naar huis. Waar ik op de heenweg de kortste route had genomen (Krabbendijke, Rilland, Bergen op Zoom) ging ik op de terugweg via Huijbergen, Hoogerheide en Woensdrecht. Een prachtig stukje met wat meer hoogteverschil als in Zeeland. Leuk om te fietsen!
Het zadel zat me toch niet zo lekker, en rond 21:15 begon het te schemeren. Ik zette mijn licht aan zodat ik kon zien waar ik fietste. Een goede repetitie voor mijn 24 uurs tocht, waarbij ik de hele nacht door zal fietsen.

Fietsen in het donker is toch niet zo makkelijk als met daglicht. Je kunt niet zien wat er op de weg ligt, en als er een hobbel in het asfalt zit kun je er niet zo makkelijk omheen sturen. Om 22:15 kwam ik moe maar voldaan terug thuis. 152 kilometer op de teller en een paar lessen rijker. Dat zadel moet vervangen worden!

Vorige week zondag stapte ik terug op de wielrenfiets. Vandaag stond namelijk de tien (voormalig) Zeeuwse steden route op het programma. De versoepelingen die zijn doorgevoerd betekende dat we met een clubje van 5 man de weg op mochten. Dezelfde 5 waar we eigenlijk de Elfstedentocht op 1 juni mee zouden fietsen.

Vooraf maakten we goede afspraken over de onderlinge afstand, en het achter elkaar fietsen als we tegenliggers zouden passeren. Het beloofde een schitterende dag te worden!

Om 09:00 begonnen we met koffie en een bolus in Middelburg. Vol goede moed begonnen we aan onze fietstocht. De eerste stad was uiteraard Middelburg (1) waar het nog lekker rustig was. We hadden wind mee naar Veere (2) en daardoor reden we met bijna 30km/u over het fietspad. Eigenlijk hadden we bedacht om niet te snel te starten, maar de trappelende benen konden we lastig in bedwang houden. Via het Veerse Meer fietsten we naar Arnemuiden (3) waar we snel doorheen fietsten om via Lewedorp en ’s Heer Arendskerke (smal steegje!) in Goes (4) uit te komen. We raakten de weg een beetje kwijt in het centrum en de navigatie bleek niet helemaal te kloppen maar zo zagen we weer eens een heel ander deel van deze mooie stad!
Via de sluis bij Kats gingen we weer langs het Veerse Meer op weg naar Kortgene (5) waar we even stopten bij de kerk om de benen te strekken. Na 10 minuten gingen we weer op pad. Dwars door Noord Beveland kwamen we aan bij de Zeelandbrug. Het klimmetje om deze iconische brug op te komen kan best pittig zijn, maar met de wind in de rug vlogen we de brug op. Met het ongeluk van een aantal weken in ons achterhoofd fietsten we voorzichtig naar Zierikzee (6) waar we een foto maakten. Het laatste stuk voordat we zouden lunchen was een prachtige route naar Brouwershaven (7) waar ik nog niet gefietst had. Via Schuddebeurs, Noordgouwe en Zonnemaire kwamen we aan in Brouwershaven. Met 80 kilometer op de teller waren we op de helft, tijd voor de lunch!

De lunch werd verzorgd door vrouw en dochtertje van één van de deelnemers. De gesmeerde broodjes smaakten heerlijk, en ook het glas cola was goed op smaak. Als klap op de vuurpijl werden er bockworsten opgewarmd die met veel goedkeuring werden opgegeten door de inmiddels hongerige fietsers. Met een bakje koffie en een banaan als toetje vertrokken we een uur later weer voor de tweede helft van de tocht.

Zoals ik dat eigenlijk altijd heb na zo’n pauze waren de eerste kilometers weer even wennen. Je merkt dat je al een tocht in de benen hebt zitten, en om dan weer op te starten is het gewoon maar rustig aan beginnen. Via Scharendijke en Serooskerke hadden we het stuk naar de Oosterscheldekering wind tegen. Het stuk bij Plompetoren was pittig, en inmiddels was het ook een stuk drukker geworden op de fietspaden. Het leek wel of niet iedereen zich meer aan de anderhalve meter hoeft te houden, maar wij probeerden dit ondanks de tegenwind en de vermoeidheid toch goed vol te houden door achter elkaar te fietsen bij tegenliggers.

De Oosterscheldekering was prachtig en het water wild. Bij het bord met de ronde-missen van de Tour de France moest er natuurlijk een foto genomen worden. De plaquette met de tekst “Hier gaan over het tij / de maan, de wind, en wij” blijf ik nog steeds bijzonder vinden als ik er langs fiets.

Op de Veerse Gat dam hadden we ook wind tegen, en bij het rekken en strekken van de benen bij Oranjezon liep één van ons een blessure op. De tocht zat er helaas na 125 mooie kilometers op. De vrouw en dochtertje werden gebeld om hem op te komen halen. Onze verrassing was groot toen er uit de auto een krat kwam met sportdrank en warme appelflappen! Het verzachte de pijn enigszins en na deze heerlijke versnapering reden we met z’n vieren het laatste stuk van de tocht. Door het bos bij de Mantelinge voelden we de kleine heuveltjes goed na de korte onderbreking. In Domburg (8) was het ouderwets druk. De wind kwam van zij, dus de duinen richting Westkapelle (9) hielden de wind wat tegen. We fietsten de Westkappelse Zeedijk op en dat ging nog best redelijk na zoveel kilometer. Het was er een drukte van jewelste met campers en badgasten en andere recreanten. We kregen de kilometers best aardig weg getrapt!

Na Westkapelle gingen we weer onderlangs de duinen naar Zoutelande. Op weg naar onze laatste stad van deze route, Vlissingen (10) pakten we nog een paar hoogtemeters. De Boulevard was afgesloten voor gemotoriseerd verkeer en dus konden we met een gangetje van 31km/u richting Michieltje.

De laatste loodjes wegen het zwaarst, maar bij mij was dat een dipje bij Zoutelande. Daarna ging het weer prima en met een paar kilometer te gaan kwam de euforie van het halen van de finish. Moe maar erg voldaan kwamen we terug aan in Middelburg. Een biertje zou me fantastisch gesmaakt hebben, maar omdat ik geen alcohol drink totdat ik weer terug ben van mijn fietstocht uit Spanje kreeg ik een Radler, en deze smaakte me ook buitengewoon prima! De frietjes smaakten ons allen uitstekend en na wat verhalen was het tijd om naar huis te gaan. Op de fiets natuurlijk.

Alle 174 kilometers voelde ik de volgende ochtend goed tijdens het werk. Ik had weinig spierpijn, maar voelde wel dat ik mijn lichaam flink op de proef had gesteld. Het was alsof ik een kater had maar niet gedronken had.

Op dinsdag ging het herstel al een stuk beter, en op woensdag zat ik weer op de fiets voor een rondje van 42 kilometer. De volgende dag was het hemelvaart en fietste ik weer 58 kilometer. Het was een prachtige dag om te fietsen, zoals de 500 andere fietsers ook dachten die ik tegen kwam.

Gisteren ben ik naar Goes gefietst om mijn gesponsorde fietsschoenen van Endura Sport op te halen. Bij de schoenen kreeg ik ook pedalen, en als laatste kreeg ik nog een blik met poeder wat ik in mijn bidon kan doen zodat ik tijdens het sporten voedingstoffen kan drinken. Fantastisch dat ik deze dingen gesponsord heb gekregen!

De komende week zal ik weinig fietsen zodat ik mijn energie wat kan sparen voor komende zaterdag 30 mei. Het beloofd een zware tocht te worden van 24 uur lang waar ik niet eens weet waar ik naar toe zal gaan fietsen. Ik heb een aantal routes gemaakt zodat ik een eindpunt heb waar ik naar toe kan fietsen. Deze routes zijn wel gemaakt met het idee dat de wind uit het zuiden, westen of noordwesten komt. Zoals het weerbericht er nu uitziet lijkt de wind uit het noorden of oosten te komen. Dit zou mij wel eens zeer kunnen beperken in het aantal kilometers wat ik wil gaan fietsen. Vandaar dat ik de weersverwachting zo’n 4/5 keer per dag bekijk.

Natuurlijk ga ik er het beste van maken, maar het scheelt nogal of de wind zuidwest 4 is, of noordoost 3. België is nog steeds op slot, dus die kant kan ik niet op. We gaan het zien hoe het loopt, en ik ben erg benieuwd naar de hoeveelheid kilometers die ik kan fietsen binnen 24 uur!
Een uitgebreid verslag volgt uiteraard op deze blog.

Wil je me graag sponsoren? Dat kan nog steeds! Als je me per kilometer wilt sponsoren zal ik extra gemotiveerd zijn om zoveel mogelijk kilometer te fietsen. Ik zal je na afloop dan een tikkie sturen. Sponsoren kan al vanaf 1 cent per kilometer. (een vast bedrag kan natuurlijk ook)

https://www.inactievoorms.nl/actie/martijn-de-ridder

 

Mooie donaties, afgeblazen acties en veel kilometers.

Met het prachtige zonnige weer van de afgelopen weken schiet het bloggen er een beetje bij in merk ik. Vandaar nu pas een nieuwe blog met leuk nieuws over een paar prachtige donaties, gesponsord materiaal, gratis overnachtingen en training kilometers. Veel training kilometers.

Het mooie zonnige warme weer zorgt er namelijk voor dat ik veel energie heb. Na een lange natte koude winter waarin ik toch ook wel wat leuke ritten heb gemaakt heb ik nu ineens de behoefte om echt veel te fietsen. Door de weeks fiets ik enkele avonden (30-40km) en in het weekend fiets ik vaak een grote ronde (80-130km) waardoor ik in april meer dan 550km heb gefietst, en vanaf het begin van dit jaar in totaal al 1.300 kilometer. Ik lieg niet als ik zeg dat ik dit de afgelopen 10 jaar nog niet eens bij elkaar heb gefietst, dus wat dat betreft is dit al best een prestatie. Maar het is zeker nog niet genoeg!

Vorige week heb ik voor het eerst een rit van 130 kilometer gefietst en dat ging goed maar het was uiteindelijk ook best pittig. Het herstel ging goed, maar ik was blij dat ik de volgende dag niet meteen nog zo’n ronde hoefde te fietsen. Dat zal ik binnenkort wel gaan trainen, want het doel is uiteindelijk om straks 20 dagen aan een stuk 120km te fietsen.

Ik ga er namelijk nog steeds vanuit dat ik op 5 september op de fiets vanaf de Markt te Veere zal vertrekken. Natuurlijk zijn er erg veel onzekere factoren. Mag ik als buitenlander door België, Frankrijk en Spanje fietsen? Zijn de hotels waar ik gratis mag overnachten open? En het belangrijkste van dat alles: is het verantwoord om deze sponsortocht op dit moment te fietsen? Allemaal vragen waar ik op dit moment het antwoord niet op weet. Maar ik weet wel dat de kans bestaat dat ik die kant op mag gaan, en dan wil ik er 100% klaar voor zijn! Daarom blijf ik trainen en voorbereiden.

Zo ben ik zaterdag naar Minnaar Wielershop in Middelburg gegaan omdat zij graag materiaal wilden sponsoren. Ik heb daar een nieuwe helm (dat was nodig) en een nieuwe fietsbril (had ik nog niet) in ontvangst mogen nemen. Echt geweldig dat ik deze mooie spullen mag gebruiken op mijn sponsortocht!

Er zijn ook een paar mooie particuliere donaties binnen gekomen op de actiepagina, waarvoor hartelijk dank! De particuliere donaties stonden al een aantal maanden stil, wat volkomen begrijpelijk is in deze tijd, dus toen ik bericht kreeg van de donaties was ik blij verrast. Ook de donaties van de emballage bonnetjes heb ik weer toe mogen voegen aan het totaalbedrag, wat inmiddels staat op €6.924,- zoals te zien is op de actiepagina: https://www.inactievoorms.nl/actie/martijn-de-ridder

De lijst met acties die we wilden doen is behoorlijk ingekort. Zo kunnen we geen grote barbeque organiseren. De Van Loon Hardzeildagen, waar ik mocht staan met een kraampje, gaan niet door. Paaseitjes langs de deur verkopen zagen we om hygiënische redenen ook niet zitten, en om de horeca te vragen onze vlierbloesemsiroop te verkopen valt ook weg. De horeca zit in zeer zwaar weer en dus kunnen ze het geld veel beter zelf gebruiken.

Wat we wel kunnen doen is de vlierbloesemsiroop (die we overigens nog zelf gaan maken van Veerse vlierbloesems) particulier gaan verkopen. Hierover binnenkort meer informatie.

Ook wil ik graag in juni in 24 uur zover mogelijk fietsen. Ik zie dit als een uitdaging, maar ook als een mooie manier om nog een extra centje op te halen voor onderzoek naar MS. Sponsoren kan per gereden kilometer, een vast bedrag voor de prestatie mag uiteraard ook.

Dan nog een bijzonder bericht uit Spanje, dat land wat zo zwaar getroffen is door het coronavirus. Een aantal weken geleden kreeg ik plotseling een bericht van Hostal Emi-Ros uit Puertollano dat ik daar gratis mag overnachten! Echt ongelooflijk dat er in deze moeilijke tijd waarin hotels gesloten moeten blijven toch een eigenaar van een hostel is die mij een gratis overnachting wilt aanbieden als ik daar in september langs kom fietsen. Het geeft mij hoop dat ik deze tocht ondanks alles mag gaan maken. Het wordt loodzwaar om 3 weken aan een stuk zo ver te fietsen, en het wordt schitterend om door zoveel verschillende regio’s te fietsen. Het wordt fantastisch om zoveel vriendelijke mensen te ontmoeten die mij willen helpen, en het wordt pittig om 3 weken van huis te zijn. Maar uiteindelijk is het het meer dan waard om die nu al bijna €7.000,- bij elkaar te fietsen zodat er onderzoek naar MS mee gefinancierd kan worden. Dat is het uiteindelijke doel en ik ga er alles aan doen om dat voor elkaar te krijgen!

Update over de voortgang van mijn sponsortocht.

-English below-

We kunnen er helaas niet meer omheen, er gaat een virus rond welke nogal wat stof doet opwaaien. Er zijn een behoorlijk aantal zekerheden niet zo zeker meer. De economie die behoorlijk lekker loopt, de kinderen die naar school gaan, vliegtuigen die passagiers van A naar B vervoeren en natuurlijk het songfestival dat ieder jaar gewoon door gaat.

Op dit moment weet ik niet zeker of mijn sponsortocht wel door kan gaan. Het duurt nog een aantal maanden, en voor nu ga ik er vanuit dat ik op 5 september gewoon vertrek om in 20 dagen naar Tarifa te fietsen om zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek naar MS. Omdat tijden op dit moment erg snel veranderen kan ik niet uit sluiten dat mijn fietstocht op een later tijdstip plaats zal vinden, want dat ik naar het zuidelijkste puntje van het vaste land van Europa zal fietsen staat als een paal boven water! Zeker na alle schitterende donaties die tot nu toe zijn gedaan!

Het trainen gaat dan ook gewoon door. Ik fiets nooit in grote groepen en zal dit binnenkort ook niet doen. Bij het geringste vermoeden dat ik wellicht COVID-19 onder de leden heb zal ik thuis blijven en dus ook niet op de fiets stappen. 

Afgelopen zaterdag hebben we een mooie tocht langs het Veerse Meer gefietst van 80 kilometer, en dit weekend staat er een lange rit door de Zak van Zuid Beveland op het programma. Het zonnetje doet wonderen na alle regen en wind van de afgelopen maanden!

Ik hoop dat iedereen de adviezen van de experts opvolgt, en dat we ons niet gek laten maken. Hou jezelf goed in de gaten, en vergeet vooral je kwetsbare medemens niet!

Oh, en voor alle hamsteraars onder ons die inmiddels misschien een beetje spijt hebben van het extreme inkopen van de afgelopen week: vergeet het bonnetje niet te doneren in de donatiezuil als je de 237 lege flessen cola, 18 kratjes bier en 164 lege flessen ijsthee terug brengt! Geef je er toch nog een positieve draai aan!

There’s no more denying, we’ve got a virus amongst ourselves. A fair amount of certainties are not so certain anymore. A thriving economy, our kids going to school, planes flying people from A to B and of course the Eurovision Songcontest being held every year.

At this point I’m not certain if my fundraiser trip will be happening. It’s still a few months before I’ll leave on the 5^th of September to Tarifa to raise as much money as possible for MS research. But times are changing and they’re changing fast! So I don’t rule it out that I’ll have to reschedule my trip, but the fact that I’ll be cycling to the southern most tip of mainland Europe is certain! Especially after all those amazing donations!

I’m still training for the big trip. I’ve never cycled in big groups and won’t do so now either. When I suspect I’ve got COVID-19 I’ll stay home and train no more.

Last Saturday we’ve cycled a 80 kilometre trip around the Veerse Meer, and this Saturday we’ll be cycling another big round in our beautiful province.

I hope everyone will follow the experts advises, and let’s stay calm. Keep an eye on yourself, and on the vulnerable people in our society!